Dalszy ruch plutonu reguluje dowódca stosownie do terenu i stopnia zagrożenia przez nieprzyjaciela. W toku wykonywania ruchu dowódca plutonu troszczy się o zachowanie wyznaczonego kierunku, stosując się do plutonu kierunkowego. Pluton powinien tak prowadzić, by go jak najmniej narazić na straty i być gotowym do niezwłocznego działania w kierunkach zagrożonych. Dopóki położenie pozwala, pluton zachowuje szyk marszowy. Z chwilą, gdy pluton może być narażony na ogień artylerii, albo daleki ogień piechoty należy przyjąć szyk luźny. Ugrupowanie w szyku luźnym dowódca plutonu reguluje odpowiednio do zadania, położenia bojowego, terenu i położenia w stosunku do oddziałów własnych. W toku posuwania się dowódca plutonu zmienia szyk plutonu stosownie do terenu i położenia. Poza tym należy stosować zasady podane w regulaminie. Ruch rozwiniętego plutonu powinien odbywać się nieprzerwanie, dopóki pozwalają na to warunki terenowe, a w szczególność skuteczność ognia przeciwnika, w miarę możliwości aż do zajęcia pierwszego stanowiska ogniowego.