Do donoszenia amunicji używa się amunicyjnych broni maszynowej i granatników, lub strzelców wydzielonych z góry w tym celu do punktu amunicyjnego. Gdy pluton zużyje połowę posiadanego zapasu amunicji, dowódca plutonu melduje o tym dowódcy kompanii bez specjalnego rozkazu. Z chwilą rozwinięcia kompanii dowódca plutonu, otrzymując kierunek marszu (zadanie), wysyła natychmiast ubezpieczenie i łącznika do dowódcy kompanii. W dzień, w terenie otwartym wystarczy wysłanie patrolu w sile 1 podoficera i 3 strzelców na przedpole, oraz takiegoż patrolu na odsłonięty bok do najbliższej zasłony w terenie, jednak nie dalej, niż na odległość 400 - 500 m. W terenie pokrytym, we mgle, w nocy konieczne jest wysłanie kilku takich patroli z plutonu na odległości mniejsze. Z chwilą otwarcia ognia patrole te zatrzymują się i zostają wchłonięte przez rozwinięty do walki pluton. Łączność wzrokową z dowódcą kompanii utrzymuje się stale. Na łączność z sąsiadami zwraca uwagę zastępca dowódcy plutonu. Dlatego jest to niezwykle ważne.