Pluton rozsypuje się do natarcia z szyku luźnego, lub z kolumny, względnie rusza do natarcia z podstawy wyjściowej. Dla powzięcia celowej decyzji dowódca plutonu powinien w czasie rozwijania się, albo na podstawie wyjściowej zorientować się w terenie natarcia i choć ogólnikowo rozpatrzeć rozmieszczenie nieprzyjaciela. Część wiadomości o nieprzyjacielu może otrzymać od dowódcy kompanii; część zaś musi sam sobie zdobyć przy pomocy obserwacji i rozpoznania bojowego, które zawsze prowadzi, jeśli dowódca kompanii nie zarządzi inaczej. Rozkaz. Rozkaz dowódcy plutonu musi być prosty i tym krótszy im mniej czasu. Najprostszy rozkaz polega na wskazaniu w terenie kierunku (wyjątkowo przedmiotu) natarcia plutonu, oraz zarządzeniu rozsypania się (ewentualnie przy pomocy znaku). Gdy jest czas, zwłaszcza w natarciu z podstawy wyjściowej należy: -ustalić ugrupowanie plutonu i wskazać w terenie kierunki (wyjątkowo przedmioty) natarcia dla drużyn, zorientować dowódców podwładnych w działaniu sąsiadów i broni wspierających, podać czas i sygnał (znak) do wyruszenia z podstawy wyjściowej. W razie potrzeby dowódca plutonu jak najzwięźlej orientuje dowódców podwładnych w położeniu.